Het is opvallend dat het pand in de Dirk van Hasseltssteeg 35 in de 18e eeuw voornamelijk in handen was van Duitsers, uit Coesfelt, gelegen in de Duitse deelstaat Noord- Rijn Westfalen, tussen de Nederlandse grens en Munster. Het is de, uit Coesfelt afkomstige brouwersknecht Dirk Veltman, hij was in 1693 getrouwd met de, eveneens uit Coesfelt afkomstige Anna Walraven, die in 1705 eigenaar wordt van het pand in de Dirk van Hasseltssteeg.

Dirk Veltman overlijdt op 30 oktober 1709 en wordt in de Oude Kerk begraven. Zijn weduwe trouwt in 1712 met Salentijn Horhuijsen uit Paderborn (D). Daar de gevelsteen 1715 gedateerd is, mogen we aannemen dat de steen met het wapen van Munster toen geplaatst werd in een, door Horhuijsen vernieuwd pand. Na zijn overlijden in 1730 trouwt Anna Walraven met meester kleermaker Barent Vesterinck, afkomstig uit Ahaus (D).

De eerste keer dat de huisnaam ’het Wapen van Munster’ genoemd wordt, is in een akte van notaris Arnold de Ridder, uit 1758, betreffende een boedelscheiding. Het pand wordt toegewezen aan de, uit Coesfelt afkomstige Florens Schildhuijs. In 1742 was in het pand de tapperij van de uit Coesfelt afkomstige D. Schenk gevestigd. Uit een notariële akte (1781) blijkt dat hij in het testament van Barent Vesterink uit 1736 als erfgenaam was genoemd.

Het stadswapen van Münster. © Florian Adler/ Wikimedia Commons

Hoe het, in 1715 gebouwde of verbouwde pand er uitzag is niet bekend. In het archief van de VVAG is een foto uit 1972 van de totaal met witte verf dichtgesmeerde gevelsteen, ingemetseld onder het zolderraam van een simpele tuitgevel.

In 1996, in het kader van de renovatie en hernummering van de van de Dirk van Hasseltsteeg kreeg HET WAPEN VAN MUNSTER een plek boven de puilijst van nr. 5. De steen (formaat: 50x 50cm) is nu beter zichtbaar maar werd niet in de heraldische kleuren gezet. Een gemiste kans.

___________________________

Tekst: Onno Boers
Huisonderzoek: Hans Brandenburg