Deze 20e-eeuwse gevelsteen toont een eenhoorn in een berglandschap met een waterval. De eenhoorn wordt voorgesteld als symbool van de eenpuntige gerichtheid op het ware, de zon. Het stromende water symboliseert de voortgang van leven. De gevelsteen werd gehakt door Jan Hilbers naar een ontwerp van M.A. Karpov.

De eenhoorn is een fabeldier, dat in verschillende mythologische verhalen een rol speelt en ook in de Bijbel genoemd wordt. Het dier wordt vaak beschreven en afgebeeld als een wit paard met donkerblauwe ogen, lange manen en een geitensik. Op zijn voorhoofd draagt het een spiraalvormige hoorn die uitloopt in een punt. Het werkelijke bestaan van de eenhoorn werd lang afgeleid van de soms aan de kust gevonden stoottand van een narwal, een soort walvis.

In middeleeuwse verhalen werd de eenhoorn vaak beschreven als een sterk en woest beest dat alleen door een maagd in bedwang kon worden gehouden. De eenhoorn wordt gezien als een symbool van zuiverheid, moed en kracht.

___________________________

Tekst: Onno Boers